กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 299 กังวลเกินไป
กวนอินหนูยังเป็นเด็กคนหนึ่ง เมื่อรู้ว่าในที่สุดตนก็ปลอดภัยแล้ว เขาก็ร้องไห้เสียงดังอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของหลิ่วอวิ๋นเหมียน
“ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว” หลิ่วอวิ๋นเหมียนกอดเขาแน่น ใช้มือกดศีรษะเขาไว้แนบไหล่ ไม่ให้หันกลับไปมอง
องครักษ์ของท่านหญิงฉุนหยางมองท่านหญิงเซี่ยนจู่ที่ล้มอยู่บนพื้นอย่างไม่อยากเชื่อ
เป็นไปได้อย่างไร?
เป็นไปได้อย่างไร!
ทั้งที่เขาพยายามปกป้องนางอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังปล่อยให้นางถูกลอบทำร้าย ถึงกับไม่ได้เอ่ยสักคำก่อนสิ้นใจ
ฮูหยินเจิ้นทงโหวถือของสิ่งใดอยู่กันแน่!
นางเป็นฆาตกร!
นางเป็นฆาตกรที่สังหารท่านหญิงเซี่ยนจู่!