กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 266 ศึกยอดราชัน พ่ายไปเล็กน้อยหนึ่งช่วง
แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลามัวลังเล
ท่าทีที่ควรแสดงก็ยังต้องแสดง
เซียวเหิงฝืนร่างกายจะไปขอขมา จวิ้นอ๋องหลีก็ขวางไว้ไม่ยอมให้ไป
หลิ่วอวิ๋นเหมียนติดอยู่ตรงกลาง ตัวสั่นงันงก
—รู้สึกว่าจะโดนคนคลั่งวิปลาสพาลใส่เอา
เป็นดังคาด จวิ้นอ๋องหลีมองนางอย่างดุดัน “ใครบอกว่าช่วงอยู่ไฟแล้วขยับตัวได้?”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนคิดในใจว่า น่าสงสาร เจ้ายังหนุ่มแท้ ๆ สมองก็เสียแล้ว
ข้าเพิ่งพูดไป เจ้าก็ลืมเสียแล้ว
แต่เพราะนางขี้ขลาด คำพูดนี้จึงได้แต่คิดในใจ