บทที่ 264 กวนอินหนูผู้กตัญญู

บทที่ 264 กวนอินหนูผู้กตัญญู

ฮ่องเต้กลับทรงถูกหยอกจนหัวเราะเสียงดัง

“สมกับเป็นหลานชายของเรา ตอนเราอายุเท่าเจ้า ผู้คนก็ชื่นชมว่าเราคำนวณเก่ง”

ลู่ฉือคิดในใจ เช่นนั้นดูท่าจะยังพอไหวหรือ?

คิดไม่ถึงว่าเรื่องกลับกลายเป็นดีโดยไม่คาดฝัน ฮ่องเต้ทรงยินดีเสียได้

กวนอินหนูเป็นเด็กมีวาสนา

ช่วงหลายปีแรกในชีวิตที่ว่างเปล่า คงเป็นการสะสมพลังไว้พลิกชะตาในภายหลัง

หลังฮ่องเต้ทรงพระสรวลแล้ว ก็รับสั่งให้คนพระราชทานเครื่องเขียนสี่อย่างแก่กวนอินหนู

สีหน้าของกวนอินหนูพลันหมองเศร้าขึ้นมา

ฮ่องเต้ไม่พลาดสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเขา จึงทรงพระสรวลเสียงดัง “ไม่ใช่เด็กขยันจริง ๆ แต่เราจะบอกเจ้า การอ่านหนังสือเป็นเรื่องลำบาก การเป็นซื่อจื่อก็ลำบากเช่นกัน”