กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 257 เหล่าผู้ชมเรื่องชาวบ้าน
พระสนมเกาแค่นหัวเราะเย็นชา มิได้ตรัสสิ่งใด
แต่สีพระพักตร์ของไทเฮาดูย่ำแย่แล้ว
ในฐานะไทเฮา พระนางตรัสตรงไปตรงมาได้
พระนางไม่ไว้หน้าฮองเฮาเช่นกัน ตรัสตำหนิเสียงเย็นว่า “เจ้าเป็นถึงฮองเฮา จะคล้อยตามคำผู้อื่นโดยไม่ไตร่ตรองได้อย่างไร! ต่อให้องค์หญิงหย่งเจียก่อเรื่องขายหน้าจริง เจ้ามารดาเอกของนางไม่รู้สึกละอายบ้างหรือ?”
หลิ่วอวิ๋นเหมียน: ที่แท้สตรีผู้ยืนอยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร ล้วนพูดกันตรงไปตรงมาเช่นนี้
นางก็ทำได้เหมือนกัน!
สิ่งเดียวที่นางขาดก็มีแค่ฐานะเท่านั้น
ถ้าเช่นนั้นควรเร่งเร้าลู่ฉือสักหน่อยหรือไม่?