กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 238 สินสอดพิเศษ
“พี่รอง กินขนมถังเกากัน!” เสี่ยวไป๋ยังไม่ทันเข้าประตู ก็ร้องเรียกพลางยิ้มร่า
หลิ่วหมิงอี้ช่วยนางเปิดม่าน มองเด็กสาวที่สดใสเจิดจ้าอยู่ใต้แสงตะวัน แล้วก็อดยิ้มไม่ได้
“ช้าหน่อย อย่าวิ่ง”
“รีบกินตอนยังร้อนนะ เดี๋ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อย พวกเราไม่ต้องเข้าไปในห้องหรอก พี่รองจะขังตัวเองอยู่แต่ในห้องทุกวันไม่ได้ เดี๋ยวจะกลายเป็นหนอนหนังสือ!” เสี่ยวไป๋นั่งบนราวระเบียง แกว่งขาพลางเอ่ย
หลิ่วหมิงอี้ยิ้มแล้วพยักหน้า ยื่นมือหยิบขนมถังเกามาชิ้นหนึ่ง ค่อย ๆ กัดกิน
ในลานปลูกต้นไห่ถังไว้ กำลังผลิบานเต็มที่พอดี เมื่ออยู่เบื้องหลังเสี่ยวไป๋ ก็กลายเป็นฉากงดงามยิ่ง ขับให้คนงามกว่าบุปผา