กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 209 แอบหวั่นไหว
ลู่ฉือหัวเราะก็ไม่ได้ ร้องไห้ก็ไม่ออก
“เหมียนเหมียน ตำแหน่งคือขุนนางผู้ดูแลกรมเกษตร ส่วนผู้ส่งเสริมการเกษตร…”
“อ้อ แล้วฮ่องเต้คิดจะจัดตำแหน่งใดให้ท่านพ่อ?”
ฟังดูแล้ว ขุนนางผู้ดูแลกรมเกษตรผู้นี้เป็นหัวหน้ากรม
“เหมียนเหมียน เจ้าต้องรู้ไว้ว่า ขุนนางผู้ดูแลกรมเกษตรเป็นขุนนางชั้นสอง ต่อให้พ่อตาได้เป็นจ้วงหยวน แต่ไม่มีประวัติรับราชการเลย ฮ่องเต้ก็ไม่มีทางแต่งตั้งเขาเป็นขุนนางผู้ดูแลกรมเกษตรโดยตรง…”
เดิมทีเขากังวลว่าหลิ่วอวิ๋นเหมียนจะผิดหวัง แต่ไม่คิดเลยว่านางจะไม่ทำให้เขาผิดหวังสักครั้ง
หลิ่วอวิ๋นเหมียนราวกับยกภูเขาออกจากอก เอ่ยอย่างยินดีว่า “เช่นนั้นก็ดีแล้ว ดีแล้ว ตกใจแทบตาย!”
ลู่ฉือ “???”
เหตุใดเขาถึงตามความคิดของนางไม่ทันแล้วเล่า?