กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 207 ได้เป็นจ้วงหยวนแล้ว!
ฮูหยินเหยาสนิทสนมกับฮูหยินเว่ยมากจริง ๆ นางถามไถ่เรื่องที่อีกฝ่ายพบเจอข้างนอก แล้วก็เช็ดน้ำตาพลางรำลึกถึงวันวาน...
ฮูหยินเว่ยปลอบนางสองสามคำ ก่อนยิ้มกล่าวว่า “ตอนนี้พวกเราก็สบายดีไม่ใช่หรือ? ก่อนหน้านี้ข้าเกือบได้ไปเยือนยมโลก แต่ถูกน้องหญิงของข้าดึงกลับมา หลังจากนั้นข้าก็มองหลายสิ่งเปลี่ยนไป การได้มีชีวิตอยู่ดี ๆ ช่างดีเหลือเกิน”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนฟังคำพูดของนางแล้วก็อดเริ่มจับผิดไม่ได้
หากนางเป็นฮูหยินเว่ย ตอนนี้คงอดใจไม่ไหว รีบถามสหายสนิทไปแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ใช้ชีวิตไม่ดีหรือไม่
แต่ฮูหยินเว่ยกลับอดกลั้นได้ดีมาก
หลิ่วอวิ๋นเหมียนแอบสังเกตและจดจำไว้ในใจ
——ติดตามฮูหยินเว่ย นางยังได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง