กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 192 ตอกกลับแม่จอมมารยา
ท่านหญิงฉุนหยางถูกหลิ่วอวิ๋นเหมียนกับพั่งหยาร่วมกันเหน็บแนม จนดวงตาแดงก่ำ แล้วเริ่มร้องไห้กระซิก ๆ
หลิ่วอวิ๋นเหมียนทำหน้าฉงน
เมื่อครู่พวกเรายังโต้กันไปโต้กันมาอย่างออกรสอยู่มิใช่หรือ?
เหตุใดจู่ ๆ ถึงชูธงพักรบ แล้วยังเริ่มเล่นลูกไม้อีกเล่า
พั่งหยากล่าวเช่นกัน “มีอะไรก็พูดกันดี ๆ เจ้าร้องไห้ทำไม? ทำเหมือนพวกเรารังแกเจ้าอย่างนั้น”
จากสายตาอันเฉียบคมในการมองคนของนาง ท่านหญิงฉุนหยางคนนี้ไม่ใช่คนดีอย่างแน่นอน
ท่านหญิงฉุนหยางร้องไห้จนน้ำตาอาบแก้ม “ข้า ข้าไม่เป็นไร ไม่เกี่ยวกับพี่สาว”
พูดจบ นางก็ร้องไห้เดินจากไปเช่นนั้น
หลิ่วอวิ๋นเหมียน “……”