บทที่ 190 ฝูงพวกขี้อิจฉา

บทที่ 190 ฝูงพวกขี้อิจฉา

หลิ่วอวิ๋นเหมียนเองก็ไม่รู้จักใคร จึงเดินไปข้างกวนอินหนูอย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางสายตาพินิจของผู้คน

กวนอินหนูไม่ชอบที่นี่

เขารู้สึกอึดอัด วางตัวไม่ถูก

เขาเกลียดที่ถูกผู้หญิงมากมายจ้องมองด้วยสายตาแปลก ๆ

——จ้องอะไรกัน ไม่เคยเห็นเด็กน่ารักหรือไร!

ช่างไม่รู้อะไรเสียเลย

“ท่านแม่ พวกเราจะกลับบ้านได้เมื่อไร?” กวนอินหนูถามอย่างไม่พอใจ

เถี่ยต้านกินขนมอยู่ “รอข้ากินเสร็จแล้วค่อยไป!”

อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ ขนมที่นี่อร่อยมาก