กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 187 วาทะคมกริบก่อนเข้าสอบ
“นางก็มีข้อดีอยู่บ้างจริง ๆ” จวิ้นอ๋องหลีเห็นเซียวเหิงคล้ายจะยอมรับน้องสะใภ้คนนี้แล้ว จึงเปลี่ยนท่าทีทันที “นางมีวิชาแพทย์ติดตัว ทั้งยังไม่คิดเกาะผู้มีอำนาจ”
“ใช่” เซียวเหิงพลันยินดีขึ้นมา “ข้าชอบความไร้เดียงสาและจิตใจดีของเหมียนเหมียนเป็นพิเศษ ทั้งยังไม่ใฝ่หาความมั่งคั่ง”
คนอย่างพวกเขา แม้จะอยู่บนเรือลำใหญ่ที่เต็มไปด้วยความมั่งคั่ง แต่ไม่รู้ว่าคลื่นลูกไหนจะซัดเข้ามาจนเรือพลิกคว่ำ
พวกเขาเพิ่งพลิกคว่ำกันไปครั้งหนึ่งมิใช่หรือ?
ตอนนี้เพิ่งพากันตะเกียกตะกายขึ้นฝั่งได้อย่างทุลักทุเลเท่านั้น
หากไม่มีจิตใจที่เข้มแข็ง จะเผชิญลมฝนเหล่านี้ได้อย่างไร?
หลิ่วอวิ๋นเหมียนทำได้