กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 181 เจ้าสบายดี ข้าก็สบายดี
ฮูหยินเว่ยไม่ได้ทำให้หลิ่วอวิ๋นเหมียนผิดหวัง
นางยิ้มพลางเอ่ยว่า “ที่จริงก็ไม่มีอะไรหรอก น้องหญิงของข้าผู้นี้มาจากหลินโจว เมื่อครู่คุยกันเรื่อยเปื่อยถึงเรื่องนี้ เลยอยากถามเรื่องที่ท่านบรรพชนเคยพำนักอยู่ในหลินโจวเมื่อครั้งก่อน”
“หลินโจวหรือ...” แม่นมฮุยคล้ายกำลังหวนระลึกถึงบางสิ่ง “เป็นสถานที่ที่ดี”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนรู้สึกว่านางพูดไม่ตรงกับใจนัก
นางพลันนึกอะไรขึ้นได้ “ที่จริงมีเพื่อนบ้านคนหนึ่งชอบคุยโวว่าตนเคยเข้าเมืองหลวงไปเป็นแม่นมให้บ้านเศรษฐี ข้าไม่ชอบนิสัยนาง คิดว่านางพูดเหลวไหล แต่ช่วงเวลานั้นดูจะใกล้เคียงกับช่วงที่พระสนมพระชายาประสูติในหลินโจวเมื่อครั้งนั้น”
“เจ้าหมายถึงเล่อซื่อหรือ?” แม่นมฮุยถาม
หลิ่วอวิ๋นเหมียนคิดในใจว่า ตรงกันแล้ว!