บทที่ 179 แมวป่าสลับองค์รัชทายาท

บทที่ 179 แมวป่าสลับองค์รัชทายาท?

“ไม่ต้องลำบากหรอก” พระชายาอาวุโสดูไม่สนใจ ดวงตาว่างเปล่า “ข้าป่วยใจ ข้าติดค้างเจ้าตัวบาปนั่น มีชีวิตอยู่วันหนึ่งก็ต้องกลุ้มใจเพราะนางวันหนึ่ง”

นางต่อต้าน หลิ่วอวิ๋นเมิ่งย่อมไม่อาจฝืนจับชีพจรให้นาง

คนตระกูลเว่ยต่างพากันเกลี้ยกล่อมพระชายาอาวุโส

พระชายาอาวุโสกลับกล่าวว่า “ตายเสียก็ดี ตายแล้วก็ไม่ต้องทำให้ชื่อเสียงจวนอ๋องมัวหมองอีก หลังข้าตาย พวกเจ้าก็ส่งเจ้าตัวบาปนั่นออกเรือนไปเสีย ส่งไปให้ไกล ๆ อย่าให้กลับเมืองหลวงมาอีก”

เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้พระชายาอาวุโสเจ็บช้ำจนหมดใจ

หลิ่วอวิ๋นเมิ่งคาดเดาว่าระหว่างนั้นต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นแน่