บทที่ 177 ความคิดเล็ก ๆ ของลู่ฉือ

บทที่ 177 ความคิดเล็ก ๆ ของลู่ฉือ

ญาติพี่น้องห่างหายกันไปนาน เมื่อได้พบหน้ากันอีกครั้งย่อมมีเรื่องให้พูดคุยมากมาย

ฮูหยินจางดูขลาดกลัวขึ้น

นางรู้สึกว่าการแอบให้ญาติทางบ้านเดิมยืมเงิน แต่กลับกลายเป็นหนี้สูญและทวงคืนไม่ได้ ทำให้นางไม่กล้าสู้หน้าคนในตระกูลหลิ่ว

หลิ่วอวิ๋นเหมียนละเอียดอ่อนรอบคอบ ย่อมสังเกตเห็น

นางปลอบฮูหยินจางเป็นการส่วนตัวว่า “พี่สะใภ้ คนในบ้านจะไม่รู้หรือว่าเจ้าเป็นคนอย่างไร?”

ฮูหยินจางร้องไห้ออกมา “ข้าไม่มีหน้าไปพบใครแล้วจริง ๆ”

“พี่สะใภ้ อย่าคิดถึงมันอีกเลย เรื่องผ่านไปแล้ว เงินเราค่อย ๆ หาใหม่ได้ ขอเพียงครอบครัวเราอยู่พร้อมหน้า รักใคร่กลมเกลียวกันก็สำคัญที่สุด”