กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 174 ห้ามผลักไสข้าให้ผู้อื่น
“คนเท้าเปล่าไม่กลัวคนสวมรองเท้าหรอก” พั่งยากล่าว “อีกอย่าง ที่ข้าพูดก็เป็นความจริง ธิดาฮ่องเต้แล้วอย่างไร ถึงกับแย่งสามีคนอื่นได้หรือ? ช่างไร้ยางอายถึงที่สุด”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนตำหนิว่า “เจ้ารีบพูดให้น้อยลงหน่อย”
ลู่ฉือกล่าวว่า “พั่งยาพูดถูก เจอเรื่องเช่นนี้ เหตุใดไม่ให้คนไปตามข้า?”
หากวันนี้กวนอินหนูไม่ได้ฉลาดพาคนมา หลิ่วอวิ๋นเหมียนคงไม่คิดจะไปตามหาเขาเลยใช่หรือไม่?
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร อีกอย่างเจ้าไม่ได้ชอบนาง”
อ้อ หากเขาชอบนางก็ไม่เป็นไร นางจะอวยพรให้
แต่คำพูดนี้คงทำให้ลู่ฉือโกรธ นางจึงกลืนมันลงคออย่างฉลาด