บทที่ 156 คำโกหกด้วยเจตนาดี

บทที่ 156 คำโกหกด้วยเจตนาดี

จวิ้นอ๋องหลีโบกมือ “เจ้าออกไปเถอะ”

เจ้าไม่ใช่ปลา จะรู้ความสุขของปลาได้อย่างไร?

เขายอมรับเพียงเซียวเหิง เป็นคู่ครองผู้ผูกพันทางจิตวิญญาณเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตนี้

คนอื่น ๆ เขาไม่ต้องการทั้งนั้น

ต่อให้มีปมในใจไม่เป็นไร เขามีความอดทน ย่อมหาปมในใจของนางพบและคลี่คลายมันได้

ในเวลาเดียวกัน หลิ่วอวิ๋นเหมียนกำลังคุยกับลู่ฉือเรื่องกวนอินหนู

“ข้าพูดกับพี่สาวของเจ้าเช่นนั้น ออกจะเกินไปอยู่บ้าง อย่างไรกวนอินหนูก็เป็นเด็กที่นางอุ้มท้องถึงสิบเดือนและคลอดออกมา แต่ข้าอดกลั้นไว้ไม่ไหวจริง ๆ…”

“ไม่เป็นไร”

เปลวไฟในเตาเผยให้เห็นใบหน้าของลู่ฉือ และส่องความสับสนกับความจนใจในดวงตาของเขา เผยความเปราะบางที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน