บทที่ 152 ขึ้นเจดีย์

บทที่ 152 ขึ้นเจดีย์

หลิ่วอวิ๋นเหมียนไม่ได้เงยหน้า แต่ลู่ฉือเห็นเด็กหนุ่มที่เดินตรงเข้ามา

คือเว่ยโจว บุตรชายคนโตของเว่ยเกอ

ลู่ฉือเตือนหลิ่วอวิ๋นเหมียนหนึ่งประโยค

หลิ่วอวิ๋นเหมียนก้มหน้า น้ำเสียงเบายิ่งกว่าเดิม “ตอนนี้เราหันหลังวิ่งหนีเลยได้หรือไม่?”

นางไม่อยากข้องเกี่ยวกับฮูหยินเว่ยจริง ๆ

นางไม่ค่อยฉลาด หลบให้ห่างหน่อยได้หรือไม่?

ลู่ฉือหัวเราะก็ไม่ได้ ร้องไห้ก็ไม่ออก “ไม่ต้องหลบ ตอนนี้ฐานะเจ้าสูงกว่านางแล้ว”

หลิ่วอวิ๋นเหมียนถอนหายใจ “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฐานะสูงต่ำเสียหน่อย”

“แล้วเกี่ยวกับอะไร?”