กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 130 วนเวียนอยู่หน้าจวนโหว
หลิ่วอวิ๋นเหมียน: “……ไม่เอา ข้าออกไปสืบเรื่อง พาเจ้าตัวถ่วงไปด้วย”
“นั่นก็พูดยากนะ หากเจ้าสืบจนถึงหน้าบ้านลู่ฉือขึ้นมาจริง ๆ มือเปล่าไปคงไม่ดี” พั่งยากล่าว
หลิ่วอวิ๋นเหมียน: “……ข้าไม่เอาไป”
นางแค่ซื้อขนมน้ำตาลรังไหมสองกล่องไปให้กวนอินหนูก็พอแล้ว
จวนโหวไม่ขาดแคลนสิ่งใด
พอนึกว่าจะได้พบกวนอินหนู นางก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา
ลูกชายคนเก่งของท่านแม่ ท่านแม่มาแล้ว!
หลิ่วอวิ๋นเหมียนกำชับพวกนางสองสามคำว่าอย่าออกไปไหน แล้วจึงลุกขึ้นเดินออกไป
“เหมียนเหมียน!” พั่งยาตะโกนเรียกนางไว้ “เจ้า เจ้าออกไปแบบนี้หรือ?”