กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 100 เจริญรุ่งเรืองวันต่อวัน
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว ขอเพียงเจ้ารู้อยู่แก่ใจก็พอ”
“ทำให้ท่านแม่ลำบากแล้ว”
“เจ้าสร้างความลำบากให้ข้าตั้งมากมาย เรื่องนี้เพิ่มอีกสักเรื่องจะเป็นไรไป”
ลู่ฉือถึงกับพูดไม่ออก
“จริงสิ คดีประวัติชีพจรที่เจ้าพูดถึง ยังไม่ได้เอามาให้ข้าอีกหรือ?”
“ยังเลย”
“อ้อ เช่นนั้นค่อยว่ากันเมื่อเอามาแล้ว” หลิ่วอวิ๋นซิ่งพลิกตัวหันหลังให้เขา ไม่นานลมหายใจก็สม่ำเสมอ หลับฝันไปแล้ว
แต่ลู่ฉือกลับนอนไม่ค่อยหลับ
เดี๋ยวเขาก็คิดถึงเรื่องคดีประวัติชีพจร เดี๋ยวก็คิดถึงคนอย่างหลี่เหิง