กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 90 นิสัยของหลิ่วอวิ๋นซิ่ง
หลิ่วอวิ๋นซิ่งจับชีพจรให้ฮูหยินเว่ย แล้วบอกว่านางโชคดี ยาก็ตรงกับอาการ ฟื้นตัวได้ดี
ฮูหยินเว่ยชมว่า “เป็นเพราะยาของเจ้าดี”
“ไม่หรอก ฮูหยิน” หลิ่วอวิ๋นซิ่งกล่าวอย่างจริงใจ “ยาดีเป็นเพียงส่วนหนึ่ง อีกส่วนเป็นเพราะชะตาของท่านดี”
ยาชนิดเดียวกัน เมื่อใช้กับคนต่างกันก็ให้ผลต่างกัน
กระบวนการรักษาโรคนี้แท้จริงแล้วมีเรื่องลี้ลับอยู่ไม่น้อย ไม่แปลกที่คนโบราณจะแยกการแพทย์กับการไสยศาสตร์ไม่ออก
ฮูหยินเว่ยมองอนุซุนที่ยืนก้มตัวพูดกับเว่ยเกออย่างอ่อนน้อมอยู่ข้างนอก น้ำเสียงต่ำลึก ประหนึ่งแฝงอารมณ์ที่ไม่อาจระบายออกมา “ข้ายังไม่ถึงคราวตาย!”
หลิ่วอวิ๋นซิ่งคิดว่า บางคนคงได้โชคร้ายแล้ว
ผู้ที่เก่งกาจจริงย่อมไม่เผยอาการให้ใครเห็น