กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 71 เดรัจฉานเฒ่าฝันไปเถอะ
ฮูหยินอวี๋ถูกนางพูดจนอับอายจนเดือดดาล แล้วหันไปเล่นงานฮูหยินเก่าผู้เป็นลูกพลับนิ่มอีกครั้ง
“เจ้า...คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้!”
ฮูหยินเกาถูกฮูหยินอวี๋ตบตีด่าทอมาตั้งแต่เด็ก ความหวาดกลัวนางฝังลึกถึงกระดูก พอได้ยินเช่นนั้น ร่างกายก็สั่นเทา เข่าอ่อนจนเกือบทรุดลงคุกเข่า
หลิ่วอวิ๋นซิ่งยื่นมือเข้าประคองนางไว้
หัวเข่าของฮูหยินเกาจึงงอลงไม่ได้
“เหมียนเหมียน เจ้า...อย่าเข้ามายุ่ง รีบกลับบ้านไปเถิด” ฮูหยินเกาวิงวอนอย่างน่าสงสาร
นางกลัวลูกสาวจะเสียเปรียบมารดาของตน
สำหรับนางแล้ว มารดาคือคนที่น่ากลัวเกินไป