กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 59 ใจสื่อถึงกัน
หลี่เจ๋อยังคงตกตะลึงมาก ถึงขั้นไม่อยากเชื่อ
ลู่ฉือเองก็ไม่ได้พูดให้ชัดเจนนัก
หลี่เจ๋ออดคิดในใจไม่ได้ หรือว่า...หรือว่าคนผู้นี้เกิดมีใจปุถุชนขึ้นมา จึงจงใจยกความดีความชอบให้หลิ่วอวิ๋นซิ่ง?
เรื่องเช่นนี้คนผู้นี้ทำได้แน่
ส่วนลู่ฉือกำลังคิดว่า หากวันหน้าเขาถูกเรียกตัวกลับเข้ารับราชการก่อนพ้นกำหนดไว้ทุกข์จริง ๆ หลิ่วอวิ๋นซิ่งจะเปลี่ยนไปเป็นเช่นไร
ทั้งสองต่างมีความคิดของตนเอง จึงเงียบกันไปชั่วขณะ
“หลี่เจ๋อ” เกาซื่อเดินออกมาพลางยิ้ม “ใกล้เที่ยงแล้ว เจ้าไปเรียกซิ่งเอ๋อร์กลับมากินข้าวเถิด”
หลี่เจ๋อตอบรับอย่างกระตือรือร้น “ได้เลย”
เขากำลังคิดจะทำเช่นนั้นอยู่พอดี