กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 57 ข้าต้องการกวนอินหนู
หลิ่วอวิ๋นเหมียนเพิ่งอยู่บ้านได้ไม่นาน กวนอินหนูก็มาหา
จางซื่อจะหาอาหารว่างให้เขากิน กวนอินหนูโบกมือ “ท่านน้าสะใภ้ใหญ่ ไม่เอา ท่านแม่ ท่านพ่อ ท่านพ่อ…”
หลิ่วอวิ๋นเหมียน: “ท่านพ่อเจ้าเรียกข้าหรือ?”
กวนอินหนูพยักหน้าแรง ๆ
“บอกเขาให้รอก่อน” หลิ่วอวิ๋นเหมียนอดพูดไม่ได้
นางเพิ่งออกมาได้ครู่เดียว เรียกนางกลับไปทำไม
จางซื่อเร่งให้นางกลับไป “น้องเขยอาจมีธุระกับเจ้าก็ได้!”
“มีธุระแล้วเหตุใดเขาไม่มาเอง? ต้องไม่ใช่เรื่องด่วนแน่ ไม่ใช่เด็กกินนมเสียหน่อย ห่างกันครู่เดียวก็ไม่ได้” หลิ่วอวิ๋นเหมียนบ่นพึมพำ
“เหตุใดจะไม่ได้เล่า?” จางซื่อกล่าวอย่างเจ้าเล่ห์ขี้แกล้ง