กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 11 บีบให้นางจากไป
“มี่มี่ เจ้าเอาน้ำตาลมาจากไหน?”
ได้ยินว่าหลิ่วอวิ๋นซิ่งหันเป้าไปที่มี่มี่อีกแล้ว หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็ถอนหายใจ รู้ว่าคงหลบเลี่ยงไม่ได้แล้ว
ก็ดีเหมือนกัน
นางเข้าไปหยิบของในห้อง แล้วบอกลู่ฉือว่า “ข้าจะไปสักครั้ง พูดให้ชัดเจน”
“ข้าไปกับเจ้า”
“ไม่ต้อง” หลิ่วอวิ๋นเหมียนกล่าว “พี่สาวข้าคนนี้อารมณ์ร้อน อย่าพาให้ท่านโดนด่ากราดไปด้วย”
“เช่นนั้นข้ายิ่งต้องไป ข้าไม่วางใจ”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนคิดในใจ แสดงได้เหมือนจริงนัก
ทั้งสองเดินกลับไปยังลานด้านหน้าคนละจังหวะ