บทที่ 9 โต้กลับคนคุ้นเคย

บทที่ 9 โต้กลับคนคุ้นเคย

“ไป พวกเราไปซื้อเนื้อสักชิ้น ซื้อแป้งกับข้าวสารด้วย กลับบ้านไปทำเกี๊ยวสักมื้อ ให้ทุกคนได้กินของดีขึ้นบ้าง!”

นางเป็นคนพอใจอะไรง่าย ๆ เช่นนี้เอง

ส่วนของอย่างอื่นค่อยหาเงินได้ในภายหลัง แล้วค่อย ๆ ทำให้ชีวิตดีขึ้นทีละขั้น

ตอนนี้เก็บเงินไว้ให้มากหน่อย ในใจก็จะได้ไม่กระวนกระวาย

นางตั้งใจว่ากลับไปแล้วจะนำเงินสิบตำลึงจากเงินยี่สิบตำลึงไปมอบให้กองกลางของบ้าน แล้วรีบไปรับพี่สะใภ้ใหญ่กลับมา ให้คนทั้งบ้านอยู่กันพร้อมหน้า

เงินตำลึงที่เหลืออีกกว่าหนึ่งตำลึง เก็บไว้เป็นเงินส่วนตัว

ไม่ใช่ว่านางเสียสละเพื่อส่วนรวม แต่เงินสิบตำลึงจากเงินยี่สิบตำลึงนี้ทำให้นางรู้สึกติดค้างตระกูลหลิ่วอยู่เสมอ