กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 182 อาจารย์ครับ ผมมีความคิดบางอย่าง
และเมื่อยามาดะ ฮานาทาโร่ค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับการทำงานได้ เซนจู มาโคโตะก็ถือว่าได้ผ่อนคลายลงอย่างแท้จริง ถึงขั้นมีเวลาว่างพอที่จะคอยสังเกตดูบรรดาบัณฑิตสาวที่แต่งตัวประชันโฉมกันอยู่ตรงหน้าเป็นระยะ
เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เซนจู มาโคโตะรู้สึกเสียดายอยู่บ้างก็คือ ชุดยมทูตนั้นไม่ใช่เครื่องแต่งกายที่สามารถเน้นให้เห็นถึงสัดส่วนอันโค้งเว้าได้เลยแม้แต่น้อย จุดประสงค์ดั้งเดิมของการออกแบบชุดยมทูตก็เป็นไปเพื่อการต่อสู้เท่านั้น