กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 170 มหาเศรษฐีนี·โยรุอิจิ
เมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของซุยฟง ภายในใจของเซนจู มาโคโตะก็เต็มไปด้วยความรู้สึกอับอาย เจ็บใจ และละอายใจอย่างถึงที่สุด...
ซุยฟงเพิ่งจะเป็นแค่เด็กสาวที่ยังไม่ประสีประสาเท่านั้น หากเขาฝากรอยแผลเป็นทางใจอะไรไว้ให้กับเธอ แล้วต่อไปซุยฟงจะไปเข้าสังคมกับคนอื่นได้ยังไง?
"เชาหลิน ดึกป่านนี้แล้ว เธอควรจะกลับไปได้แล้วนะ"
เซนจู มาโคโตะเอ่ยเตือนซุยฟงด้วยความกระอักกระอ่วน
เมื่อซุยฟงได้ยินดังนั้น เธอก็เหมือนจะเพิ่งรู้สึกตัว รีบหันหลังกลับไปทันที
และในเสี้ยววินาทีที่แวบเห็นนั้น นอกจากส่วนที่นูนขึ้นมาอย่างชัดเจนแล้ว ซุยฟงยังมองเห็นสิ่งอื่นที่ซ่อนอยู่ใต้น้ำพุร้อนอีกด้วย