บทที่ 162 แบบนี้มาโคโตะคุงก็สะดวกแล้วสิ

บทที่ 162 แบบนี้มาโคโตะคุงก็สะดวกแล้วสิ

และเมื่อเซนจู มาโคโตะเดินไปถึงบริเวณเต็นท์ของโอมาเอดะ มาเรจิโยะ ยังไม่ทันจะได้ก้าวเข้าไปข้างใน เขาก็ได้กลิ่นอายของเศรษฐีโชยมาเตะจมูก

นั่นมันกลิ่นของเงินตราชัดๆ...

วินาทีต่อมา ม่านประตูเต็นท์ก็ถูกเปิดออก ร่างของโอมาเอดะ มาเรโนชินที่เปล่งประกายสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเซนจู มาโคโตะ

ก่อนหน้านี้ บางทีอาจจะเป็นเพราะอยู่ในคฤหาสน์ชิโฮอิน และต้องเผชิญหน้ากับชิโฮอิน โยรุอิจิและชิโฮอิน ยูชิโร่ การแต่งกายและเครื่องประดับของโอมาเอดะ มาเรโนชินจึงยังดูมีความสำรวมอยู่บ้าง

ทว่า ตอนนี้โอมาเอดะ มาเรโนชินที่ยืนอยู่ตรงหน้าเซนจู มาโคโตะกลับสว่างจ้าซะจนแทบจะทำให้ตาบอด