กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 156 อ่อนโยน
เมื่ออ่านจนถึงตอนท้าย บนจดหมายยังมีรูปวาดที่ดูคล้ายกับแมวอยู่ด้วย สีหน้าของเซนจู มาโคโตะก็อดไม่ได้ที่จะมืดมนลงเล็กน้อย
'แมวป่าบ้าเอ๊ย นี่คือวิธีตอบแทนบุญคุณงั้นเหรอ ฉันอุตส่าห์ทำเพื่อพวกเธอ จนพลังงานหมดเกลี้ยงแถมยังสลบเหมือดไปเลยนะ!'
'อีกอย่าง ลูกผู้ชายอกสามศอกอย่างฉัน มีหรือจะหวาดกลัวคำขู่แค่นี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับอาจารย์อุโนะฮานะจะถูกเสี้ยมให้แตกแยกกันได้ง่ายๆ ซะที่ไหน'
'แต่ว่า ยูชิโร่ก็น่ารักดีเหมือนกัน การที่ฉันจะช่วยดูแลเขาบ้างสักหน่อย มันก็มาจากความสมัครใจล้วนๆ ต่างหาก!'