เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 152 การพิจารณาคดีเริ่มต้นขึ้น
ถึงแม้ว่าเซนจู มาโคโตะจะรังเกียจพฤติกรรมประเภท "เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง" ก็ตาม แต่เมื่อตัวเองต้องถูกบีบบังคับให้ทำแบบนั้น
อืม มันก็รู้สึกดีไม่เลวเลยล่ะ!
เหตุผลหลักก็คือบางครั้งการเป็นฝ่ายรับก็ดีกว่าการเป็นฝ่ายรุก
เมื่อเทียบกับการที่เซนจู มาโคโตะต้องเป็นฝ่ายหน้าด้านเสนอตัวเข้าไปช่วยเหลือชิโฮอิน โยรุอิจิ และเข้าร่วมในปฏิบัติการช่วยเหลืออุราฮาร่า คิสึเกะกับเหล่ายมทูตที่กลายร่างเป็นฮอลโลว์
มันจะไปสู้ผลลัพธ์แบบนี้ได้ยังไง การที่ชิโฮอิน โยรุอิจิต้องเป็นฝ่ายขอร้องอย่างจริงใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเซนจู มาโคโตะต้องแสดงท่าทีว่าตัวเองต้องเสียสละและเสี่ยงอันตรายอย่างมาก แถมยังทำให้ชิโฮอิน โยรุอิจิต้องติดหนี้บุญคุณเขาอีกต่างหาก แบบนี้สิถึงจะยอดเยี่ยมที่สุด