เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 140 รองหัวหน้าหน่วยที่สี่ เซนจู มาโคโตะ
เมื่อสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนของเซนจู มาโคโตะ อาโอกิ ริสะก็ยิ่งกระชับอ้อมกอดรอบฝ่ามือของเขาแน่นขึ้นไปอีกโดยไม่รู้ตัว เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบไม่เป็นภาษาแล้วเอ่ยว่า
"มาโคโตะ มาโคโตะคุง ท่านแม่ ท่านแม่"
เซนจู มาโคโตะยังคงตบหลังอาโอกิ ริสะเบาๆ ต่อไป พร้อมกับพูดย้ำด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ไม่เป็นไรแล้วนะ ทุกอย่างไม่เป็นไรแล้ว"
"ฉัน ทำอะไรไม่ได้เลย ไม่มีทางต่อต้านศัตรู ไม่มีทางรักษาท่านแม่ได้ แม้กระทั่งจะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดให้ท่านแม่ก็ยังทำไม่ได้ ฉัน ฮือฮือ"
ค่อยๆ รู้สึกได้ว่าบริเวณหน้าอกเสื้อของตนเปียกชุ่มขึ้นมาเล็กน้อย และเซนจู มาโคโตะเองก็พูดคำประเภท "ขอแสดงความเสียใจด้วย" "คนตายก็จากไปแล้ว คนอยู่ก็ต้องสู้ต่อไป" หรือ "ทำใจให้สบายแล้วมองไปข้างหน้าเถอะ" ไม่ออกเหมือนกัน