บทที่ 136 สรรเสริญราชันย์วิญญาณ

บทที่ 136 สรรเสริญราชันย์วิญญาณ

เขินอายงั้นเหรอ?!

แม้ว่าความเขินอายที่เผยออกมาจะปรากฏให้เห็นเพียงชั่วพริบตา แต่เซนจู มาโคโตะก็สามารถจับสังเกตได้อย่างชัดเจน ทำเอาลมหายใจของเขาหอบถี่ขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ

โดยเฉพาะในยามนี้ที่ใบหน้าของอุโนะฮานะ เร็ตสึยังคงหลงเหลือร่องรอยของความเย็นชาและไร้ความรู้สึก ทว่าแววตากลับค่อยๆ กลับมาอ่อนโยนเหมือนเช่นเคย ทำให้อุโนะฮานะ เร็ตสึแผ่ซ่านเสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ออกมา ราวกับว่าน้ำแข็งและไฟกำลังหลอมรวมเข้าด้วยกัน และความเขินอายเพียงชั่วครู่นั้น ก็ยิ่งผลักดันเสน่ห์ของเธอให้พุ่งสูงขึ้นไปจนถึงขีดสุด

ยิ่งไปกว่านั้น การได้แนบชิดติดกับอุโนะฮานะ เร็ตสึเช่นนี้...