บทที่ 104 ไอเซ็นกับงิน

บทที่ 104 ไอเซ็นกับงิน

"จงสำแดง จงบรรลุ จงก้าวข้าม ขีดสุดแห่งสรรพสิ่ง ต้นกำเนิดแห่งทั้งมวล!"

"ชินระบันโช!"

เมื่อสิ้นเสียงคำปลดปล่อยที่เอ่ยออกมาเบาๆ จิตสำนึกส่วนใหญ่ของเซนจู มาโคโตะก็ไปรวมอยู่ที่เชือกถักบนข้อมือของอิชิมารุ งิน และภายใต้ความสามารถ การควบคุมอณูวิญญาณ เขาก็ก้าวข้ามขีดจำกัดเรื่องระยะทาง เริ่มควบคุมอณูวิญญาณพิเศษของเชือกถักให้เปลี่ยนรูปร่างอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก ด้านข้างของเชือกถักเส้นนั้นก็ก่อตัวเป็นดวงตาขนาดเล็กจิ๋วขึ้นมาดวงหนึ่ง

สายตานั้นค่อยๆ กวาดมองไปรอบๆ

แตกต่างจากโซลโซไซตี้ที่เต็มไปด้วยอณูวิญญาณในทุกหนทุกแห่ง ทุกที่ที่สายตาของเซนจู มาโคโตะกวาดผ่าน อณูวิญญาณในสภาพแวดล้อมโดยรอบนั้นกลับเบาบางเป็นอย่างมาก