เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 88 นี่มัน... โรคจิตชัดๆ
"ไม่จำเป็นหรอก มาโคโตะคุงที่ดูว่าง่ายน่ารักแบบนี้ ฉันเองก็ชอบเหมือนกันนะ"
โชคดีที่ตอนนี้อุโระซาคุโระอยู่ในรูปแบบของร่างเงา ไม่อย่างนั้นเซนจู มาโคโตะคงสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดจากริมฝีปากของเธอเป็นแน่
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า จากการที่ได้ติดต่อกับอุโระซาคุโระก่อนหน้านี้ เซนจู มาโคโตะเป็นฝ่ายกุมความได้เปรียบมาโดยตลอด สำหรับอุโระซาคุโระที่มีจุดประสงค์ไม่แน่ชัด เขามักจะแสดงท่าทีไม่ค่อยอยากจะเสวนาด้วยเท่าไหร่นัก
แต่ตอนนี้ เมื่อเขารู้แล้วว่าอุโระซาคุโระสามารถเพิกเฉยต่อความสามารถ การสะกดโดยสมบูรณ์ ของไอเซ็น โซสึเกะ และสามารถจับตาดูไอเซ็น โซสึเกะในเซเรเทย์ได้ตลอดเวลา แน่นอนว่าคุณค่าของอุโระซาคุโระสำหรับเซนจู มาโคโตะย่อมเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง