กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 83 เพื่ออาจารย์ของผม
ไร้สายลมแต่กลีบซากุระกลับโปรยปราย ถือเป็นภาพที่งดงามยิ่งนัก...
ทว่า ท่ามกลางความงดงามนั้น กลับซ่อนไว้ด้วยจิตสังหารอันเฉียบคมที่มาจากคุจิกิ เบียคุยะ
"ฟุ่บ!"
เซนจู มาโคโตะถอยร่นไปด้านหลังอย่างรวดเร็วโดยแทบจะไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ระหว่างที่หลบหลีกกลีบซากุระที่แท้จริงแล้วคือคมมีดขนาดจิ๋วเหล่านั้น เขาก็เอ่ยปากอธิบายไปด้วย
"เดี๋ยวก่อน ได้โปรดใจเย็นๆ ก่อนครับ เคนเซคังกับผ้าพันคอสีขาวนี่เป็นฝีมือของหัวหน้าชิโฮอิน ผมแค่เป็นผู้บริสุทธิ์ที่โดนลูกหลงเข้ามาเท่านั้นเอง"
คุจิกิ เบียคุยะชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาที่สงบลงกว่าเดิมนิดหน่อยกวาดมองสำรวจเซนจู มาโคโตะที่กำลังกระโดดหลบหลีกไปมาระหว่างกลีบซากุระใต้แสงจันทร์อย่างละเอียด