กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 65 มีเพื่อนแบบนายเนี่ย
วินาทีต่อมา ฝ่ามือที่ขาวเนียนและนุ่มนวลก็วางลงบนหน้าผากของเซนจู มาโคโตะ ขัดจังหวะความคิดของเขา
"มาโคโตะ ทำไมแรงดันวิญญาณของเธอถึงยังต่ำขนาดนี้ล่ะ เธอรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า" อุโนะฮานะ เร็ตสึเอ่ยถาม
เซนจู มาโคโตะค่อนข้างอ่อนเพลีย แต่ก็ยังคงเผยรอยยิ้มที่ดูเหมือนผ่อนคลายออกมา แล้วตอบว่า
"ไม่เป็นไรครับอาจารย์ ตอนนั้นผมเอาแต่รักษาสมาชิกหน่วยที่สิบด้วยชินระบันโชอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้นก็โดนลูกหลงจากซีโร่ เลยต้องรีบปฐมพยาบาลบาดแผลให้ตัวเอง พลังวิญญาณก็เลยถูกใช้ไปจนเกินขีดจำกัดล่ะมั้งครับ"
เมื่อได้ยินดังนั้น อุโนะฮานะ เร็ตสึก็ดูเหมือนจะวางใจลงได้อย่างสมบูรณ์ เธอค่อยๆ ลุกขึ้นยืน แล้วกล่าวว่า