กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 61 อาจารย์ ผมบาปหนาเหลือเกิน...
ในขณะนี้
บาดแผลของเซนจู มาโคโตะที่หน้าอกหายไปกว่าครึ่งกำลังฟื้นฟูตัวเอง แต่ทว่าบาดแผลฉกรรจ์ขนาดใหญ่ก็ยังคงปรากฏให้เห็นอยู่...
และในตอนนั้นเอง พร้อมกับเสียงที่แฝงไปด้วยความเคียดแค้นและเย็นเยียบ ลำแสงสีขาวสายหนึ่งก็พาดผ่านอากาศ
"จงพุ่งสังหาร! ชินโซ!"
วินาทีต่อมา ลำแสงสีขาวนั้นก็พุ่งเข้าปะทะกับขาของอจิวคาสที่กำลังจะเหยียบลงมาอย่างจัง
"เคร้ง!"
เสียงโลหะปะทะกันดังกึกก้องอยู่ตรงหน้าเซนจู มาโคโตะ เสียงที่แสบแก้วหูนั้นกระชากสติที่ยังคงว่างเปล่าของเซนจู มาโคโตะให้กลับคืนมาอย่างสมบูรณ์ ในขณะเดียวกันก็สามารถเบี่ยงเบนทิศทางการเหยียบย่ำของอจิวคาสไปได้เล็กน้อย ทำให้ขาข้างนั้นเฉียดผ่านศีรษะของเซนจู มาโคโตะไปอย่างหวุดหวิด