กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 58 พวกเราเหล่ายมทูต
ภาพเหตุการณ์ตรงหน้ายิ่งทำให้เหล่ายมทูตรู้สึกหวาดกลัวมากยิ่งขึ้น
ที่แท้... ฮอลโลว์ตัวนี้ก็คือฆาตกรที่ลอบทำร้ายชาวเมืองรูคอนจนวิญญาณแหว่งหายไปเกือบสองร้อยคนงั้นเหรอ?
เมื่อได้เห็นนักสู้มีอันดับที่พวกตนเคยเคารพรักล้มลงอย่างหมดสภาพ ได้เห็นเพื่อนร่วมงานที่คุ้นเคยถูกดูดกลืนวิญญาณไปต่อหน้าต่อตา ความหวาดกลัว... ก็เริ่มแพร่กระจายไปทั่วหมู่ยมทูตอย่างแท้จริง
ต้องตายแน่...
หนี!
มีแต่ต้องหนีเท่านั้น!!!
ในตอนนั้นเอง เสียงที่อ่อนโยนแต่หนักแน่นก็ดังขึ้น
"ยมทูตทุกคน จงกำดาบฟันวิญญาณในมือให้แน่น อดีตหัวหน้าหน่วยที่สิบได้สละชีพอย่างสมเกียรติในการต่อสู้ แล้วพวกนายจะหันหลังวิ่งหนีต่อหน้าฮอลโลว์ ปล่อยให้หน่วยที่สิบกลายเป็นตัวตลกของเซเรเทย์อย่างนั้นเหรอ?"