กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 55 เปลือกกลวงที่ถูกแทงจนพรุน
ฝ่ายโยชิกามิ ไทเมย์ที่แบกมัตสึโมโตะ รันงิคุเอาไว้บนหลัง มองดูอิชิมารุ งินที่เดินตามมาติดๆ ด้วยฝีเท้าที่ค่อนข้างโซเซ ก็อดไม่ได้ที่จะชะลอความเร็วลงเล็กน้อยแล้วพูดว่า
"งิน การรักษาเพิ่งจะเสร็จสิ้น ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนี้ก็ได้นะ"
"ไม่ รีบเร่งความเร็วเข้า"
อิชิมารุ งินกัดฟันกรอด เอ่ยเร่งเร้าโยชิกามิ ไทเมย์ด้วยเสียงแผ่วเบา ซ้ำยังเดินโซเซแซงหน้าโยชิกามิ ไทเมย์ไปอีกต่างหาก
"เป็นอะไรไป งิน" โยชิกามิ ไทเมย์เอ่ยถามด้วยความสงสัย
ส่วนอิชิมารุ งินเหลียวมองบ้านพักที่เริ่มห่างออกไประยะหนึ่งแล้ว ก่อนจะพูดเสียงต่ำ "ฉันไม่เคยพูดเลยสักคำว่าจะต้องกลับไปเอาของอะไรนั่น"