บทที่ 41 พลังที่แท้จริง

บทที่ 41 พลังที่แท้จริง

"ฉันเหรอ?"

เซนจู มาโคโตะมองชินระบันโชด้วยความสับสน

"ความลังเลและความกังวลใจ"

ชินระบันโชใช้มือข้างหนึ่งสัมผัสแก้มของเซนจู มาโคโตะ แล้วเอ่ยปาก "เจ้านายจังจังกำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่กันแน่?"

เซนจู มาโคโตะชะงักไปเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่าคำพูดแบบนี้จะหลุดออกมาจากปากของชินระบันโชที่มักจะเอาแต่เล่นสนุกไปวันๆ ได้

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น เซนจู มาโคโตะก็ยังคงไม่ลดความระแวดระวังต่อชินระบันโชลงตามสัญชาตญาณ ราวกับว่านี่คือการถอดแบบลักษณะนิสัยบางด้านของตัวเองออกมา ชินระบันโชเองก็สืบทอดลักษณะนิสัยหน้าไหว้หลังหลอกมาอย่างครบถ้วน

"ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ภายนอกเท่านั้นเอง" เซนจู มาโคโตะตอบ