บทที่ 32 ซุยฟง

บทที่ 32 ซุยฟง

สิ้นเสียงของชิโฮอิน โยรุอิจิ เงาดำที่เหลือก็หายไปจากที่เดิมอีกครั้ง เหลือเพียงร่างเล็กจ้อยที่ยังคงคุกเข่าอยู่กับที่ ก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อรอรับคำสั่ง

ส่วนชิโฮอิน โยรุอิจิก็ยื่นมือไปเชยคางของร่างเล็กจ้อยนั้นขึ้นมา บังคับให้เธอจ้องมองตัวเองพร้อมกับดึงหน้ากากของเธอออก สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าชิโฮอิน โยรุอิจิคือใบหน้าที่งดงามขนาดเท่าฝ่ามือ ผิวพรรณขาวเนียนและดูอ่อนเยาว์ ทว่าแววตากลับเผยให้เห็นถึงความตื่นตระหนก

ชิโฮอิน โยรุอิจิมองดูท่าทางที่ราวกับกำลังเร่งเร้าให้เธอเข้าไปรังแก ก็อดไม่ได้ที่จะถามหยอกล้อ "ผึ้งน้อยของฉันทำไมถึงไม่กล้ามองหน้าฉันล่ะ"