เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม่บอกหมก
บทที่ 17 จะตอบแทนอาจารย์อย่างไรดี
ทางด้านอุโนะฮานะ เร็ตสึที่คอยสังเกตปฏิกิริยาของเซนจู มาโคโตะอยู่ตลอดเวลา อาศัยหางตามองดูใบหน้าที่ดูใสซื่อและอ่อนโยนซึ่งดูเหมือนจะมีความน้อยเนื้อต่ำใจและไม่กล้าปริปากพูดอะไรออกมา เธอกลับรู้สึกถึงความเบิกบานใจบางอย่างขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
'หรือว่า นี่จะเป็นเหตุผลที่โยรุอิจิมักจะไปหยอกล้อนายน้อยตระกูลคุจิกิอยู่บ่อยๆ กันนะ ดูเหมือนว่ามันก็ไม่ได้แย่อะไรนัก'
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ รอยยิ้มของอุโนะฮานะ เร็ตสึก็ดูเหมือนจะสดใสขึ้นมาอีกหลายส่วน เธอกล่าวว่า "มาโคโตะ ถ้าเธอมีข้อโต้แย้งอะไรก็เสนอมาได้เลยนะ"
"ผม"
หางตาของเซนจู มาโคโตะอดไม่ได้ที่จะกระตุกขึ้นมา เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าน้ำเสียงที่ดูอ่อนโยนและชาญฉลาดของอุโนะฮานะ เร็ตสึนั้น แฝงไปด้วยความรู้สึกสนุกสนานในการกลั่นแกล้งอยู่ลึกๆ