บทที่ 15 อุโนะฮานะผู้น่าสะพรึงกลัว

บทที่ 15 อุโนะฮานะผู้น่าสะพรึงกลัว

เซนจู มาโคโตะพยักหน้าอย่างจริงจัง และตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ครับ อาจารย์ ผมเข้าใจดี ไม่มีพลังที่อ่อนแออย่างแท้จริง มีเพียงจิตใจที่อ่อนแอเท่านั้นครับ"

เมื่ออุโนะฮานะ เร็ตสึได้ยินดังนั้น นัยน์ตาก็เป็นประกายขึ้นมาเล็กน้อย เธอรู้สึกอย่างบอกไม่ถูกว่าเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอกำลังเปล่งประกายความอบอุ่นและเด็ดเดี่ยวออกมา

'เป็นจิตใจที่ทั้งอ่อนโยนและเข้มแข็งขนาดนี้เลยงั้นเหรอ มิน่าล่ะพลังของดาบฟันวิญญาณถึงเป็นสายการรักษา'

อุโนะฮานะ เร็ตสึคิดในใจเงียบๆ สายตาที่มองไปยังเซนจู มาโคโตะก็ยิ่งทวีความอ่อนโยนมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว

แม้จะเป็นเพียงการสัมผัสพูดคุยกันอย่างเรียบง่าย แต่ความรู้สึกที่เซนจู มาโคโตะมอบให้อุโนะฮานะ เร็ตสึนั้นกลับแตกต่างจากยมทูตคนอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง