เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ผมขออธิษฐาน”
ฉินหยวนเอ่ยปากท่ามกลางฝูงชน
“ความปรารถนาแรก ความหวังของผมคือไม่ว่าเมื่อใดก็ตาม ปัจเจกเดียวกันจะมีจิตสำนึกได้เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น”
【เจ้าค้นพบบั๊กที่ข้าสร้างขึ้นสินะ】
【ณ จุดเวลานี้ มีตัวข้าอยู่สองตนจริง ๆ เสียด้วย...】
【ขอดูหน่อยซิ... ความปรารถนานี้ของเจ้าไม่สามารถทำให้เป็นจริงได้อย่างสมบูรณ์】
【หรือพูดอีกอย่างคือ ทำให้เป็นจริงได้ก็ไร้ประโยชน์ ไม่ว่าจะเป็นข้าในโลกความจริง หรือข้าที่อยู่เบื้องหน้าเจ้า ก็ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะรับมือได้ทั้งนั้น】
“กฎสยองงั้นเหรอ?” เมื่อได้ยินประโยคนี้ ผู้คนทั่วทั้งสวนสาธารณะต่างพากันกรูเข้ามาล้อม คุ้มครองฉินหยวนไว้ตรงกลาง
บางคนดึงชะแลงออกมา บางคนดึงเครื่องช็อตไฟฟ้าป้องกันตัวออกมา และยังมีคนค้นพู่กันออกมาสองสามด้ามจากกระเป๋าหนังสือ
บางคนไม่มีอะไรเลย มีเพียงสายตาที่คอยตรวจตรารอบข้างอย่างระแวดระวัง