เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ประเทศประภาคาร
ควันดินปืนหนาทึบจางหายไป เผยให้เห็นซากกำแพงพังทลายเป็นหย่อมๆ
เสียงร้องไห้ เสียงครวญคราง เสียงร่ำไห้คร่ำครวญ และเสียงกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมานล่องลอยอยู่ในสายลม
นอกจากนี้ ที่นี่ก็เงียบสงบอย่างยิ่ง เงียบจนดูเหมือนว่าที่นี่เป็นเพียงพื้นที่รกร้างธรรมดาๆ ที่ไร้ผู้คนอาศัย ไม่ใช่เมืองเล็กที่มีชาวเมืองอาศัยอยู่หลายพันคนแต่อย่างใด
ทั้งที่เมื่อสิบนาทีก่อนหน้านี้ มันเคยเป็นเช่นนั้นเพียงเท่านั้น
เสียงหึ่งๆ ของโดรนดังจากไกลเข้ามาใกล้
ภายใต้ข้อกำหนดของกองบัญชาการ โดรนหลายสิบลำถูกนำไปทิ้งไว้ที่นี่ พวกมันจะเข้ามาแทนที่ระบบเฝ้าระวังของเมืองเล็ก เพื่อช่วยประเทศประภาคารตามหาคนคนหนึ่ง
หรือจะพูดให้ถูกคือ สิ่งประหลาดตนหนึ่ง
สัญญาณมือถือวิทยุล่องลอยไปมาเหนือท้องฟ้าของเมืองเล็ก เหล่าทหารที่ควบคุมโดรนต่างสื่อสารแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน
"พื้นที่ที่ฉันรับผิดชอบไม่ค้นพบอะไร"