กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฐานทัพทหารประจำประเทศนักปราชญ์ของประเทศประภาคาร
เงียบสงัดทั่วสารทิศ
ดนตรีจังหวะเบาสบายดังขึ้น
ในห้องทำงานเดี่ยวที่มีพื้นที่กว้างขวาง ชายชราไว้หนวดเคราคนหนึ่งนั่งเอนร่างกายอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่แสนสบาย พลางหรี่ดวงตาลง
มือขวาของเขายกขึ้น เคาะตามจังหวะเสียงดนตรี
“นี่คือดนตรีของพวกมนุษย์งั้นเหรอ... ก็ไม่เลวเลยจริงๆ”
“เจ้าว่าอย่างนั้นไหม เซอร์เบอรัส?”
“โฮ่ง!”
“โฮ่ง”
“หงิงโฮ่ง!”