กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เรือนจำชั้นหนึ่งไม่ได้ใหญ่นัก ระยะห่างระหว่างห้องสมุดกับพวกเขาก็ไม่ได้ห่างไกลเท่าไร
เดินไปเพียงครู่เดียวก็ถึงแล้ว
ที่หน้าประตูห้องสมุด ฉินหยวนโดยเฉพาะหันหลังกลับไปมองแวบหนึ่ง
ไฟในทางเดินดูเหมือนจะเป็นแบบสัมผัสรับรู้ หลังจากที่พวกเขาเดินผ่านไปได้ไม่นานก็จะดับมอด
แต่ก่อนที่ไฟเหล่านี้จะดับมอด... เขารู้สึกว่า ทางเดินนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ทอดตรงแหน็ว
ทางเดินที่ตรงเป๊ะควรจะอยู่กึ่งกลางสายตาพอดิบพอดี ไม่เอียงกะเท่เร่ ทว่าเมื่อมายืนอยู่ที่ช่วงท้ายสุดของทางเดินในตอนนี้ ในสายตาของเขา ทางเดินสายนี้กลับมีความคดเอียงอยู่บ้าง ภายในขอบเขตของแสงไฟ ห้องที่อยู่ตรงปลายสุดสายตานั้นเมื่อเทียบกันแล้วกลับค่อนไปทางขวามากกว่าเล็กน้อย