กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สวัสดี เพื่อนของผม
ผมคือหลี่ตง
รู้สึกอยู่เสมอว่าผมควรจะมีเพื่อนอีกคนหนึ่ง...แต่นึกไม่ค่อยออก
หยางเล่อบอกว่าเขาไม่มีภาพจำเลยสักนิด...ช่างเถอะไม่เป็นไร ยังไงจดหมายฉบับนี้ก็มีแค่เพื่อนของผมเท่านั้นที่มองเห็น
ตอนนี้ครูพาพวกเรามาเรียนรู้อยู่ที่นี่ ที่นี่ค่อนข้างความโกลาหล แต่ก็มีวัตถุดิบดีๆ ผุดขึ้นมาเยอะมากจริงๆ
เหมือนอย่างที่ครูบอกไว้...ท่ามกลางความโกลาหล ระเบียบจะผุดขึ้นมา
พละกำลังของผมยังไม่แข็งแกร่งพอ ไม่มีปัญญาเขียนอะไรได้มากนัก
ขอนำประโยคหนึ่งที่ครูพูดนำมาให้นายแล้วกัน
กฎระเบียบคือพันธนาการ และเป็นพละกำลังเช่นกัน
ไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมรู้สึกว่านายจำเป็นต้องรู้เรื่องนี้