เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ท่ามกลางความสงบที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เวลาการสอบปลายภาคก็มาถึงอย่างรวดเร็ว
"เฮ้ย เฮยจื่อ นายแน่นอนนะว่าจะสอบได้คะแนนไม่ดีน่ะ"
ระหว่างทางไปโรงเรียน หยางเล่อวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาสอบถามด้วยความตึงเครียด
จะไม่ให้เขาตึงเครียดได้อย่างไร แม้จะเป็นนักศึกษาผลการเรียนอ่อนเช่นเดียวกัน แต่นักศึกษาผลการเรียนอ่อนก็ยังมีระดับความต่างชั้นอยู่
อันดับรั้งท้ายที่ห้าของเขาก็นั่งเก้าอี้ไว้มั่นคงดีอยู่แล้ว หากโดยไม่ทันระวังโดนหลี่ตงเบียดตกไปละก็...
อย่างไรเสีย พ่อแม่ที่บ้านก็คงไม่มีสีหน้าดีๆ ให้แน่
"หรือนายไม่อยากสอบให้ได้คะแนนดีขึ้นสักหน่อย ให้พ่อแม่นายดีใจบ้างล่ะ?"
"จะเป็นไปได้ยังไง?" หยางเล่อทำหน้ามุ่ย "ผลการเรียนตอนนี้เนี่ย ก็ฟาร์มหนักทั้งวันทั้งคืนแล้วนะ"
ฉินหยวนพยักหน้า
จริงอย่างว่า แม้ผลการเรียนของหยางเล่อจะไม่ดี แต่เขาก็พยายามมาตลอด