ตอนที่ 10 อย่าสนเรื่องอื้อฉาวและคำใส่ร้าย

แสร้งทำเป็นอ่านตำราอยู่ครู่หนึ่ง นอกประตูก็มีเสียงฝีเท้าลอยมาอีกครั้ง

คราวนี้ฟังดูแล้วเป็นเสียงของแม่

ประตูเปิดออก

ตรงหน้าประตูคือ “คน” ที่ทั่วทั้งร่างดำสนิท

ใบหน้ายื่นนูนออกมา ตำแหน่งที่เดิมทีควรจะเป็นปากแยกออก มีหนวดสัมผัสสีแดงสดหลายเส้นยื่นออกมาจากในจำนวนนั้น

ตำแหน่งดวงตาคือความว่างเปล่าสีดำสนิทสองช่อง นิ้วมือของมือทั้งสองข้างก็ยืดยาว แปรสภาพ คล้ายกับกรงเล็บของสัตว์ปีก

“พ่อ” ทำราวกับมองไม่เห็นสิ่งประหลาดตนนี้

คอมเมนต์ลอยระเบิดขึ้นมาทันที

"เชี่ย นี่มันตัวอะไรวะเนี่ย!"

"ใครบอกว่าที่บ้านปลอดภัยวะ พาไอ้ตัวประหลาดนี่ไปเก็บที"