กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อวิ๋นโจว ฉันไม่ได้กำลังฝันไปใช่ไหม?”
อินหรูซิ่วรู้สึกราวกับกำลังฝัน เมื่อสัมผัสได้ถึงอกอุ่นร้อนและคนตรงหน้าที่มีตัวตนจริง ๆ ในที่สุดเธอก็ได้พบคนที่เฝ้าคะนึงหามาตลอด…
อินเหยียนปินที่ยืนอยู่ข้างพ่อแม่มีใบหน้าเล็กแดงก่ำเพราะความหนาว ได้แต่มองทั้งสองคนโอบกอดกันด้วยความรัก
ฉินหรูซิ่วเห็นลูกผู้ชายน้อยคนนี้ จึงมอบอ้อมกอดอันอบอุ่นให้เขา